Scroll to top
A Priori © 2019. All rights reserved | Fueled by QUESTIT
el

Είδαμε την παράσταση Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

Η δημοσιογράφος Λένα Σάββα και η ιστοσελίδα Θέατρο.gr γράφει για την θεατρική παράσταση «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία».

Στο θέατρο ΔΙΑΝΑ είδαμε τπ πανέμορφο παραμύθι του Κάρολου Ντίκενς σε εξαιρετική μετάφραση Μαρίας Σ. Μπλάνα και σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.Ενα από τα ομορφότερα παραμύθια όλων των εποχών κι ένα από τα αγαπημένα μου.

Ο Κάρολος Ντίκενς από τους σπουδαιότερους Αγγλους συγγραφείς, στιγμάτισε την εποχή του και τον πολιτισμό της Αγγλίας.Πολυγραφότατος κι ανθρωπιστής, τον απασχολούσαν μόνιμα οι κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις και οι συνθήκες διαβίωσης των ασθενέστερων τάξεων.Πολύ συχνά συνέβαλλε στην προώθηση του έργου κοινωνικών οργανώσεων για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων, για τον καθαρισμό των υποβαθμισμένων περιοχών του Λονδίνου και για την ανέγερση προσιτών οικονομικά κατοικιών.

Την εποχή εκείνη στην Αγγλία, η βιομηχανοποίηση, σε συνδυασμό με την φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, δημιούργησαν ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών.Ετσι οι μυθιστοριογράφοι της εποχής, επιχείρησαν να ευαισθητοποιήσουν τους αναγνώστες και να τους ενθαρρύνουν να κατανοήσουν περισσότερο τα προβλήματα της εργατικής τάξης.

Ο Κάρολος Ντίκενς έχοντας βιώσει από πρώτο χέρι την ανέχεια και τη φτώχεια, νοιαζόταν ως το τέλος της ζωής του για τους μη έχοντες, ιδίως τα παιδιά.

”Τα παιδιά των ανθρώπων είναι το αγόρι, που είναι η φτώχεια [έλλειψη επαρκών πόρων-τροφής, κατοικίας, ρουχισμού] και το κορίτσι που είναι η άγνοια [έλλειψη επαρκούς παιδείας].

Ο Εμπενήζερ Σκρούτζ, αρχετυπικός φιλάργυρος κι αιώνιο σύμβολο της τσιγκουνιάς, δεν πιστεύει στα Χριστούγεννα.Δεν δίνει τίποτα πουθενά.Εχει μια καρδιά κλειστή και μια ζωή το ίδιο κλειστή και άδεια.Ωσπου κάποιο μοιραίο για την ιστορία του , βράδυ Χριστουγέννων, τον επισκέπτονται τρία πνεύματα.Του Παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.
Αυτά τα πνεύματα του τα στέλνει ο πεθαμένος συνεταίρος του για να του δώσει ένα μήνυμα και μια προειδοποίηση.

”Φοράω τις αλυσίδες που έφτιαξα όσο ζούσα.Με τη θέλησή μου αλυσοδέθηκα.Με την ελεύθερη βούληση που μου δόθηκε.”

Εδώ ο Ντίκενς καταρρίπτει την ιδέα ενός Θεού τιμωρού και βάζει τον άνθρωπο είτε είναι εν ζωή, είτε ως ψυχή, να αναλάβει τις ευθύνες του και να δώσει ο ίδιος στον εαυτό του το μάθημα που χρειάζεται να πάρει.
”Κάθε άνθρωπος πρέπει ν’ ανοίγει την ψυχή του στους συνανθρώπους του όσο ζει.Να κοινωνεί μαζί τους τη ζωή.”

Εξαιρετικός ο Θανάσης Κουρλαμπάς ως Σκρούτζ.Τόσο καλοπαιγμένος ο ρόλος που σε έκανε σχεδόν να αγαπήσεις αυτόν τον στριμμένο τσιγκούνη γέρο.Να νοιώσεις τρυφερότητα και συμπόνοια.

Ενας 14μελής θίασος άψογα συντονισμένος,δημιουργώντας ένα αρμονικό αποτέλεσμα, έπαιξε, τραγούδησε τα πολύ όμορφα τραγούδια των Αρετής και Ιωάννας Σπανομάρκου, χόρεψε τις γιορτινές χορογραφίες της Χριστίνας Φωτεινάκη, μέσα στα ονειρικά σκηνικά της Μαρίας Φιλίππου.
Πανέμορφα κοστούμια από την Πολυτίμη Μαχαίρα σε παρέπεμπαν κατευθείαν στη βικτωριανή εποχή.

Ο σχεδιασμός των φωτισμών απο τη Χριστίνα Θανασούλα δημιουργούσε ένα δεύτερο σκηνικό μέσα στο ήδη υπάρχον.Ενα σκηνικό με σκιές, φώτα, έντονα χρώματα, φωτοσκιάσεις, έναν ολόκληρο ονειρικό κόσμο να συμβαδίζει με τον πραγματικό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Θέατρο.gr