Scroll to top
A Priori © 2021. All rights reserved | Fueled by QUESTIT
en el

Είδαμε την παράσταση «Οι 12 Ένορκοι» στο Θέατρο Αλκμήνη και σχολιάζουμε

Η ιστοσελίδα kulturosupa.gr γράφουν για την θεατρική παράσταση «Οι 12 Ένορκοι».

Βρεθήκαμε στην πρώτη δημοσιογραφική παράσταση «Οι 12 Ένορκοι» σε σκηνοθεσία (μετάφραση/ δραματουργική επεξεργασία) της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, ενώ την ερμηνευτική δωδεκάδα απαρτίζουν οι Χριστόδουλος Στυλιανού, Κώστας Αρζόγλου, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Γιώργος Γιαννόπουλος, Περικλής Λιανός, Βασίλης Παλαιολόγου, Χάρης Μαυρουδής, Μανώλης Ιωνάς, Απόλλων Μπόλλας, Αλέξανδρος Πέρρος, Νότης Παρασκευόπουλος, Κωνσταντίνος Μουταφτσής.

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, στα μέσα του Ιούλη του 1957. Ένα αλλοδαπό αγόρι δεκαέξι χρονών, κατηγορείται για το φόνο του πατέρα του. 12 ένορκοι καλούνται να συνεδριάσουν και να αποφασίσουν για την αθωότητα ή την ενοχή του κατηγορούμενου (ηλεκτρική καρέκλα).

Η κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση τους, με τους ίδιους άλλοτε να ταυτίζονται και άλλοτε να συγκρούονται, αντικατοπτρίζει τις χαρακτηριολογικές διαχρονικές προκαταλήψεις μας ,με αφορμή την απόφαση για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου που κατηγορείται για ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα, αυτό της πατροκτονίας… Και αυτό το εξαιρετικά καλογραμμένο (δικαστικό/ ψυχολογικό) κείμενο του Reginald Rose, ήταν και η αφορμή για την κινηματογραφική ταινία “12 angry men” του σπουδαίου Sidney Lumet [κινηματογραφικό ντεμπούτο] με πρωταγωνιστή τον Henry Fonda.

Και αν εξαντλήσουμε το προφανές, η ιστορία που διαδραματίζεται στην Νέα Υόρκη του ΄57 είναι τόσο παλιά όσο τουλάχιστον παλιά είναι και η θεμελίωση της ανθρώπινης κοινωνίας, με πρωτοκλασάτη φυσικά τη θεματική των αρχαίων τραγωδιών (πατροκτονία) και εκείνη της χριστιανικής θυσίας (12 Απόστολοι και Ρωμαϊκές δίκες).

Ο Reginald Rose σκέφτηκε και έγραψε μία ουσιαστικά αρχετυπική ιστορία – καθόλου άλλωστε τυχαία και η δωδεκάδα-που αγγίζει ή αν θέλετε βελονίζει, με όλες τις συνιστώσες και τις προεκτάσεις της, ανθρώπινα κύτταρα από εκείνα που δε θέλουμε δίπλα μας να συναντάμε, αλλά όλοι μας έχουμε. Απλοϊκά το λες στο σύνολό του ρατσισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Κulturosupa.gr