Scroll to top
A Priori © 2021. All rights reserved | Fueled by QUESTIT
en el

Είδαμε την παράσταση «Οι 12 Ένορκοι» στο Θέατρο Αλκμήνη

Ο δημοσιογράφος Αντώνη Μποσκοϊτης και ηιστοσελίδα lifo.gr γράφουν για την θεατρική παράσταση «Οι 12 Ένορκοι».

Η κινηματογραφική καριέρα του σημαντικού Αμερικανού σκηνοθέτη Sidney Lumet ξεκίνησε το 1957 με μία ταινία ”δωματίου”, ένα δικαστικό ψυχολογικό δράμα που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και ήταν υποψήφιο για τρία Όσκαρ (Καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας, καλύτερης προσαρμογής σεναρίου).

Ιδρυτικό μέλος του περίφημου Actors Studio, άνθρωπος ιδεαλιστής και με μεγάλη αγάπη για τη λογοτεχνία, όπως επίσης και για τη μεταφορά λογοτεχνικών έργων στην τηλεόραση, ο Lumet δέχτηκε να περάσει στον κινηματογράφο με ένα έργο που λίγα χρόνια πριν είχε κάνει μεγάλη επιτυχία από τους αμερικανικούς τηλεοπτικούς δέκτες.

Επρόκειτο για τους ”12 Ένορκους” του Reginald Rose, που έκαναν το τηλεοπτικό ντεμπούτο τους τον Σεπτέμβριο του 1954 και που άνετα θα προξενούσαν τη μήνυ του ακροδεξιού Joseph McCarthy στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής υστερίας του. Παραδόξως, όμως, αν και στη διαβόητη λίστα McCarthy υπήρχαν τα ονόματα καλλιτεχνών, σαν τον Charlie Chaplin, τον Hans Eisler, τον Luis Bunuel, τον Dashiell Hammett και τους δικούς μας Dimitri Mitropoulos και Jules Dassin, δεν ίσχυε το ίδιο για τον συγγραφέα – σεναριογράφο Rose και τον σκηνοθέτη Lumet. Ενδεχομένως λόγω του νέου της ηλικίας τους: 34 ετών ήταν ο πρώτος όταν είδε το έργο του να παίζεται στην τηλεόραση, στα 33 του ήταν ο δεύτερος όταν σκηνοθετούσε την πρώτη του ταινία.

Οι “12 Ένορκοι” του Lumet ήταν φιλμ ασπρόμαυρο και παρά τη φαινομενική αντικινηματογραφικότητα του, ήταν τέτοια η μαεστρία του σκηνοθέτη και η δύναμη του κειμένου του Rose που καθήλωσαν τους θεατές της εποχής.

Στα 96 λεπτά που διαρκούσαν οι “12 Ένορκοι” μόνο για ένα τρίλεπτο ο θεατής έβγαινε από το δωμάτιο συνεδρίασης της επιτροπής. 12 Ένορκοι, 12 εκπρόσωποι του άτεγκτου αμερικανικού νόμου ετοιμάζονται να στείλουν στην ηλεκτρική καρέκλα έναν έφηβο Πορτορικανό που κατηγορείται ότι δολοφόνησε τον πατέρα του. 12 άνθρωποι που έχουν μέσα τους κατά πολύ διαφορετικές τις έννοιες της δικαιοσύνης και του ουμανισμού.

Όταν ένας απ’ αυτούς θα προσπαθήσει να κερδίσει την επιείκεια όλων βάσει της λογικής θα αντιμετωπίσει τη χλεύη και την έχθρα τους μέχρι που ένας – ένας θ’αρχίσουν να πείθονται και ουσιαστικά να σκέφτονται πως το να θανατώσεις ένα νέο άνθρωπο από θέση εξουσίας δεν είναι και ότι πιο εύκολο.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Lifo.gr